Afrikaanse talenten riskeren hun leven om de nieuwe Minteh of Kudus te worden

In dit artikel:

Hugo Verkley beschrijft in zijn nieuwe boek Gelukszoekers op voetbalschoenen de vlucht van duizenden jonge voetballers uit Afrika naar Europa: een mix van gedrevenheid, misbruik en incidenteel succes. Het project begon toen Verkley een bericht op X van een Oegandese jongen, Luke Alyenyo, tegenkwam — iemand die in Dubai bouwt, met zijn paspoort ontnomen, maar weigert zijn profdroom los te laten. Zulke persoonlijke ontmoetingen vormen de kern van het boek.

Verkley volgde spelers van stranden in Gambia tot sloppenwijken in Ghana en ontmoette onder meer Musa Touray, die op twaalfjarige leeftijd de oversteek maakte en uiteindelijk in Nederland belandde waar hij nu in een asielzoekerscentrum af en toe bij een amateurclub speelt. Veel jongeren zien voetbal als uitweg uit armoede, maar onderweg lopen ze enorme risico’s: schimmige tussenpersonen beloven stages en onderhandelingen die vaak niet bestaan. Een voorbeeld is Dzata uit Ghana, die duizenden euro’s betaalde voor een zogenaamd trainingskamp in Bakoe dat niet bestond en weer thuis uitkwam.

Verkley toont ook de succesroute: georganiseerde voetbalacademies en betrouwbare scouting vergroten de kans om professioneel door te breken. Academies als Right to Dream leiden spelers op en plaatsen hen bij Europese clubs — Prince Amokoh Junior is zo’n succesverhaal, in Denemarken bij Nordsjaelland en in beeld voor Ghana en mogelijk Feyenoord. In Gambia ontdekte Verkley de zestienjarige Buba Kalleh, die belangstelling heeft van PSV, Genk en NEC en binnenkort stage kan lopen. Ook transfers zoals die van Nana Gyamfi-Amoah naar FC Utrecht illustreren hoe een goede route eruitziet.

Verkley prijst de moed van deze jongeren en benadrukt de ongelijke kansen: talent alleen is vaak onvoldoende; toegang tot academische begeleiding, legale papieren en betrouwbare tussenpersonen blijkt doorslaggevend om de Europese droom werkelijkheid te laten worden.