Afscheid van Messi: zijn 12 meest memorabele momenten voor Argentinië op een rij

In dit artikel:

Lionel Messi heeft volgens het artikel afscheid genomen van het Argentijnse nationale elftal. In het Estadio Mas Monumental speelde hij tegen Benin zijn laatste interland. Hij sloot zijn internationale loopbaan af met een doelpunt en twee assists, passend bij een carrière waarin hij uitgroeide tot een van de grootste voetballers aller tijden.

Aanvankelijk leek Messi na zijn wereldtitel op het WK van 2022 te stoppen, maar hij bleef beschikbaar voor Argentinië. Ook op het WK van 2026, waar hij inmiddels 39 jaar oud was, bleef hij bepalend. Met acht doelpunten en vier assists leidde hij zijn ploeg volgens het artikel naar de finale. Ter gelegenheid van zijn afscheid worden zijn belangrijkste momenten in het Argentijnse shirt belicht.

Zijn internationale doorbraak kwam op het WK van 2006 in Duitsland. Tegen Servië en Montenegro viel de toenmalige tiener in en had hij slechts zestien minuten nodig voor een assist en een doelpunt. Diego Maradona zag vanaf de tribune hoe Messi direct indruk maakte en noemde hem uitzonderlijk. Daarna moest Messi acht jaar wachten op zijn volgende WK-treffer. Het WK van 2010 werd een teleurstelling, mede door de uitschakeling tegen Duitsland onder bondscoach Maradona.

Op het WK van 2014 nam Messi in de groepsfase wel nadrukkelijk de leiding. Hij scoorde tegen Bosnië en Herzegovina, bezorgde Argentinië in blessuretijd de winst tegen Iran en maakte twee doelpunten tegen Nigeria, waaronder een fraaie vrije trap. Argentinië haalde uiteindelijk de finale, maar verloor die van Duitsland.

Een van zijn meest indrukwekkende optredens in een oefenwedstrijd volgde in 2012 tegen aartsrivaal Brazilië. In East Rutherford maakte Messi alle drie de Argentijnse doelpunten in een spectaculaire 4-3-overwinning. Vooral zijn winnende treffer, na een lange solo en een schot in de bovenhoek, maakte grote indruk. De Braziliaanse bondscoach Mano Menezes stelde na afloop dat tegenstanders Messi geen ruimte mochten geven.

Na drie verloren finales kondigde Messi in 2016 zijn afscheid als international aan. De druk vanuit Argentinië, onder anderen van president Mauricio Macri, overtuigde hem echter terug te keren. In de beslissende WK-kwalificatiewedstrijd tegen Ecuador in 2017 stond Argentinië vroeg achter, maar Messi maakte een hattrick en stelde daarmee vrijwel eigenhandig kwalificatie voor het WK in Rusland veilig.

Zijn eerste grote prijs met Argentinië kwam in 2021. In de Copa América-finale tegen Brazilië scoorde Messi niet, maar Argentinië won dankzij een doelpunt van Ángel Di María. Messi werd uitgeroepen tot beste speler van het toernooi en gedeeld topscorer. Na vier verloren finales barstte hij na het laatste fluitsignaal in tranen uit, omdat hij eindelijk een trofee met zijn land had gewonnen. Die overwinning vormde het begin van een uitzonderlijk succesvolle periode voor Argentinië.

Op het WK van 2022 liet Messi opnieuw meerdere memorabele momenten zien. In de achtste finale tegen Australië, zijn duizendste wedstrijd als prof, opende hij de score met een uiterst precieze afronding. In de kwartfinale tegen Nederland leverde hij een spectaculaire assist op Nahuel Molina. De verhitte wedstrijd, met zeventien gele kaarten, kreeg ook een berucht vervolg toen Messi zich na afloop boos richtte tot Wout Weghorst. Later zei hij dat hij spijt had van zijn gedrag, maar de confrontatie maakte volgens het artikel ook een strijdbaardere kant van Messi zichtbaar.

In de halve finale tegen Kroatië liet Messi zijn klasse opnieuw zien. Hij benutte een strafschop en speelde Josko Gvardiol met een indrukwekkende actie uit, waarna Julián Álvarez scoorde. Kroatië verloor met 3-0. De wereldtitel volgde na een zinderende finale tegen Frankrijk. Messi maakte daarin twee doelpunten, bracht zijn WK-productie op 21 doelpunten en assists en werd de eerste speler die tweemaal de Gouden Bal van een WK won. Argentinië zegevierde na strafschoppen, waarmee Messi het belangrijkste ontbrekende succes uit zijn carrière behaalde.

Het artikel beschrijft daarnaast hoe Messi op het WK van 2026 opnieuw beslissend was. In de achtste finale tegen Egypte hielp hij Argentinië terug van een 2-0-achterstand met een assist en een doelpunt, ondanks een eerder gemiste strafschop. In de halve finale tegen Engeland stond Argentinië kort voor tijd achter. Messi trok verdedigers naar zich toe bij een korte corner, waarna Enzo Fernández gelijkmaakte. Vervolgens vond hij Lautaro Martínez met een perfecte voorzet voor de winnende treffer. Volgens de tekst maakte Messi daarmee op 39-jarige leeftijd opnieuw het verschil op het hoogste podium. De prestaties kregen extra emotionele lading doordat zijn vader Jorge ernstig ziek was en kort na de verloren finale tegen Spanje overleed.

De auteur presenteert Messi’s interlandcarrière daarmee als een combinatie van uitzonderlijke techniek, beslissende doelpunten, grote teleurstellingen en emotionele triomfen. Van zijn doorbraak als tiener in 2006 tot de wereldtitel en zijn latere afscheid bleef hij volgens het artikel de bepalende speler van Argentinië.