Ahannach bloeit op in Thailand: ?Zelfs de ultra?s van de tegenstander zingen voor je?
In dit artikel:
Anass Ahannach, ooit jeugdspeler bij Ajax en later actief bij Almere City en FC Den Bosch, hervond na een reeks blessures en ruim tweeënhalf jaar zonder officiële wedstrijd het voetbalgeluk bij Muangthong United in Thailand. Zijn overstap kwam onverwacht via familiecontact: tijdens een vakantie in Marokko trainde hij met lokale teams en werd hij gespot door zijn familielid Adnan Barakat, die eerder zelf in Azië speelde. Barakat legde contact met Muangthong; ondanks terughoudendheid vanwege Ahannachs blessures en lange afwezigheid kreeg hij snel een ticket richting Thailand.
In Thailand overtuigde Ahannach de club en kreeg hij weer ritme en speelkansen. Hij benadrukt dat het spelniveau anders is dan in Nederland, vooral door het tempo, de weers- en veldomstandigheden; zaken die Nederlandse clubs als Almere City of FC Den Bosch volgens hem minder goed tot hun recht laten komen. Ook het professionele dagritme wijkt af: Thaise spelers zijn volgens hem ontspannen en minder rigide in routines, waardoor hij zich vooral op de andere buitenlandse spelers richt om gezamenlijk professionaliteit te bewaren. Regels rond buitenlandse spelers spelen daarbij mee: clubs mogen maximaal zeven buitenlanders aantrekken, waarvan er vijf mogen starten en twee op de bank moeten zitten.
Binnen het team speelt taal een rol in de voorbereiding. Besprekingen verlopen via meerdere lagen: Engels, Thais en sinds de komst van een Servische trainer ook Servisch, met vertalingen achter elkaar, wat tot lange sessies leidt. Buiten het veld waardeert Ahannach vooral het leven in Thailand: het klimaat, de vriendelijkheid van mensen en het relatief lage kostenplaatje geven hem rust en ruimte om op zichzelf te focussen. Bangkok is hem te druk om vaak naartoe te reizen; hij beperkt zijn bezoeken om energie te sparen.
De ontvangst door fans overtrof zijn verwachtingen. Hij wordt op straat herkend en gevraagd om foto’s; na wedstrijden zingen supporters voor de spelers en maken teams vaak een ronde langs ook de tegenstanders, waarbij zelfs ultras applaus geven. Die publieke waardering helpt hem, zeker na de zware periode in Nederland waarin prestaties en kritiek directer zijn. Sportief heeft hij al rendement: hij scoorde vier keer en voelt dat supporters hem snel waarderen.
Financieel speelde de stap naar Azië eveneens mee: de club bood hem de mogelijkheid weer te verdienen terwijl hij zijn loopbaan nieuw leven inblies. Ahannach zegt dat voetballen niet alleen hobby is maar ook werk; hij wilde weer ritme, wedstrijden en plezier terugvinden. Zijn Nederlandse opleiding — met nadruk op intensiteit en professionaliteit — ziet hij nog altijd als fundament dat hem helpt om in Thailand scherp te blijven. Voorlopig voelt hij zich er thuis, maar hij sluit toekomstige stappen niet uit.