Analyse: de positieve en negatieve punten voor Oranje richting Marokko

In dit artikel:

Het Nederlands elftal heeft de groepsfase onder Ronald Koeman als groepswinnaar afgesloten en treft in de achtste finales Marokko, de nummer twee van Groep C. In een tactische analyse van de eerste drie wedstrijden komen vooral twee lijnen naar voren: Oranje heeft aanvallend verrassend veel goede ontwikkelingen laten zien, maar blijft verdedigend kwetsbaar, zeker bij standaardsituaties.

Aan de voorkant springen Crysencio Summerville en Brian Brobbey eruit. Brobbey nam vanaf het duel met Zweden de spitspositie over en was direct productief met drie doelpunten, vooral uit voorzetten vanaf rechts. Hij blijkt bovendien dieper te lopen dan Donyell Malen en is daardoor niet alleen aanspeelpunt, maar ook een dreiging in de zestien. Summerville veroverde na het duel met Tunesië een basisplaats en maakte in korte tijd indruk met snelheid, dribbelkracht en diepgang; hij was in 133 minuten goed voor twee treffers en een assist.

Koeman zelf paste zijn ploeg regelmatig aan de tegenstander aan. Tegen Japan zorgde een gewijzigde veldbezetting voor meer defensieve stabiliteit, terwijl Oranje tegen Zweden profiteerde van slimme loopacties en het inpassen van Brobbey. Tegelijk liet de analyse zien dat de bondscoach soms moeite heeft als de tegenstander tussentijds schakelt.

Het grootste zorgpunt blijft de verdediging van corners en vrije situaties. Oranje kreeg in de groepsfase vier tegengoals, waarvan twee uit standaardsituaties, mede doordat de ploeg telkens ongeveer dezelfde organisatie gebruikt. Tegen Japan en Tunesië werd dat afgestraft na goed voorbereide tegenzetten van de tegenstander. Ook in open spel zijn er nog gaten tussen de linies, met name door verschillen in de manier van dekken. De conclusie: Oranje heeft genoeg kwaliteit om ver te komen, maar moet verdedigend sneller variëren en strakker worden om in de knock-outfase niet direct in de problemen te komen.