Buitenlandse media geschokt door Oranje-verlies: 'Weghorst onderstreept dat'

In dit artikel:

Buitenlandmedia besteedden ruime aandacht aan de verrassende 0-1-nederlaag van het Nederlands elftal tegen Algerije in De Kuip, vlak voor het vertrek naar het WK in de Verenigde Staten. De wedstrijd bleef lang doelpuntloos ondanks dat Oranje het overwicht had; in de slotfase besliste Anis Hadj Moussa — ploeggenoot van Feyenoord en in zijn thuisstadijn spelend — met een fraaie treffer het duel in het voordeel van Algerije.

Belgische kranten omschreven de uitslag als een wake-upcall: Oranje creëerde kansen en liet positieve elementen zien, zoals de snelheid van Donyell Malen en Samuel Summerville, de acties van Gakpo en de defensieve zekerheid van Virgil van Dijk, maar het afmaken ontbrak. Er is volgens die media vooral hoop dat Memphis Depay op tijd zijn beste vorm hervindt.

Duitse outlets legden eveneens de nadruk op afwerkingsproblemen en presteerden lof voor Algerijnse zaken: Kicker en ZDF konden niet om de optreden van doelman Luca Zidane heen — zoon van Zinedine Zidane — die meerdere reddingen verrichtte, en prezen Hadj Moussa’s late wereldgoal. Kicker meldde dat veel wissels na rust het Nederlandse spel geen goed deden.

The Athletic formuleerde het kritischer en signaleerde een structureel manco: Nederland mist in deze selectie een ‘aanvallende superster’. Ondanks dat de defensive en middenveldrollen goed zijn ingevuld, lieten de kansen in de eerste helft zien dat de ploeg veel had kunnen scoren; in plaats daarvan bleef het vizier te vaak scheef, en de late invalbeurt van Wout Weghorst illustreerde volgens hen het gemis aan een echt scorende aanspeelpunt.

Ook Spaanse media wezen op de gevolgen: hoewel Oranje in fases domineerde, stuitte het vaak op Luca Zidane en raakte het na de wissels zijn ritme kwijt, waardoor de late treffer extra pijnlijk was.

Kortom: internationale pers ziet de nederlaag als een ongemakkelijke waarschuwing kort voor het WK‑debuut tegen Japan (14 juni). Positieve signalen zijn er wel, maar de twijfel over de zowel individuele afronding als het gebrek aan een dodelijke spits is toegenomen.