De onzichtbare en hardnekkige blessure die Yamal en Messi plaagt: dit is pubalgie
In dit artikel:
Steeds meer Spaanse sterspelers krijgen last van pubalgie: jonge talenten Lamine Yamal, Nico Williams en Franco Mastantuono werden dit seizoen al getroffen, en ook Lionel Messi had herhaaldelijk problemen met dezelfde chronische liesblessure. Pubalgie ontstaat door overbelasting rond het schaambeen; met name de adductoren en onderste buikspieren raken geïrriteerd of beschadigd, waardoor sprinten, schieten en draaibewegingen pijn doen. De blessure kent vaak een terugkerend patroon: trainen of spelen bij pijn verergert de klachten, maar volledige rust verzwakt de spieren en vergroot het recidiefrisico.
Miquel Àngel Cos, voormalig fysiotherapeut van FC Barcelona, karakteriseert pubalgie niet als iets wat je volledig geneest maar als een aandoening die je moet beheren. Volgens hem speelt een mix van spierdisbalans, te hoge belasting en herhaalde microtrauma’s een rol; periodes van weinig activiteit (zoals de zomerstop) gevolgd door zware belasting zijn een veelvoorkomende aanleiding. Effectieve aanpak vereist gedoseerd herstel, gerichte versterking en zorgvuldige belaste opbouw.
De praktijk illustreert dat dilemma: Yamal kreeg in september symptomen na interlands en miste meerdere duels voor Barcelona, wat spanningen opleverde tussen club en Spaanse bond over het medisch handelen en zijn afmelding voor Elftal-verplichtingen. Barcelona schakelde de Belgische specialist Ernest Schilders in; een operatie lijkt voorlopig niet nodig. Nico Williams kampte ook vorig seizoen en is dit seizoen opnieuw langdurig uitgeschakeld, terwijl Real Madrid in november bevestigde dat jeugdspeler Franco Mastantuono met pubalgie wordt behandeld.
Een belangrijke reden voor de hoge incidentie in Spanje is de zware kalender: Spaanse topclubs spelen structureel meer duels dan Nederlandse clubs (Real Madrid 68 en Barcelona 60 wedstrijden vorig seizoen versus 50–54 voor de top Nederlandse ploegen). La Liga kent meer speelrondes, langere reizen en vaak extra Europese verplichtingen, wat leidt tot minder hersteltijd en grotere cumulatieve belasting — een voedingsbodem voor overbelastingsblessures als pubalgie.
Kortom: pubalgie is in elitevoetbal vooral een managementprobleem — het vraagt nauwkeurige samenwerking tussen club- en nationale medische teams, gedoseerde trainingsopbouw en soms moeilijke keuzes over inzetten in interlands of competitie om herhaling te voorkomen.