Geen reden tot paniek: Nederland presteert goed na slechte uitzwaaiwedstrijden

In dit artikel:

Oranje verloor woensdagavond de uitzwaaiwedstrijd voor het WK door een 0-1-nederlaag tegen Algerije, waardoor het Nederlands Elftal het thuispubliek niet met een zege kon uitzwaaien. Die uitslag hoeft echter geen alarmbel te zijn voor de mondiale campagne: historische precedenten tonen aan dat een teleurstellende laatste oefenwedstrijd lang niet automatisch leidt tot slechte prestaties op het eindtoernooi.

Voorbeelden uit het recente verleden illustreren dat patroon. In 1988 verloor Nederland nog van Bulgarije (1-2), om later dat jaar onder leiding van Rinus Michels het Europees Kampioenschap te winnen. Voor het EK 1992 eindigde de afsluitende oefenpartij in een 1-1 gelijkspel tegen Frankrijk; op het toernooi zelf bereikte Oranje de halve finales, waar het na strafschoppen verloor van Denemarken. Ook in 2004 (0-1 tegen Ierland) en in 2006 (1-1 tegen Australië) bleef een magere voorbereiding zonder overwinning aan een respectievelijk EK en WK geen belemmering: beide keren haalde Nederland de laatste acht of verder (2006 eindigde in de beruchte kwartfinale-uitwisseling met Portugal in Neurenberg).

Er zijn plausibele redenen waarom een slechte uitzwaaiwedstrijd weinig hoeft te zeggen over de werkelijke kansen: bondscoaches gebruiken deze duels vaak om systemen te testen, spelers te sparen of nieuwe combinaties uit te proberen, waardoor samenhang en scherpte soms ontbreken. Historie geeft Oranje dus voldoende aanleiding om met vertrouwen naar het WK te kijken — al is er natuurlijk geen garantie dat het verleden zich herhaalt.