'Grote broer' Oranje treft WK-deelnemer in opkomst: 'Hij is enorm populair'
In dit artikel:
Het Noorse voetbal maakt de laatste jaren een duidelijke opwaartse beweging door, blijkt uit twee ontwikkelingen: stuntclub FK Bodø/Glimt schitterde in de Champions League en het nationale team doorliep de WK-kwalificatie ongeslagen. VoetbalPrimeur sprak hierover met NRK-journalist Ole Kristian Strøm en Dagbladet-hoofdredacteur sport Henrik Simensen, die beide wijzen op een combinatie van betere opleiding, organisatie en een nieuwe generatie technische spelers.
Veel Noren hebben ervaring in Nederland: zes internationals speelden in de Eredivisie of bij Nederlandse clubs — David Møller Wolfe (AZ), Morten Thorsby (sc Heerenveen), Fredrik André Bjørkan en Marcus Holmgren (Feyenoord), Alexander Sørloth en Jørgen Strand Larsen (beiden FC Groningen). Strøm en Simensen leggen uit waarom de Nederlandse competitie aantrekkelijk is: hij biedt een uitstekend ontwikkelklimaat voor jonge spelers die de stap naar Europa willen maken en technisch willen verbeteren. Ook historisch is er een band; Nederland fungeert vaak als inspiratie en springplank voor Noorse talenten (Martin Ødegaard is een genoemd voorbeeld).
Voor de oefeninterland tegen Oranje — vrijdag 27 maart om 20.45 uur in de Johan Cruijff Arena — ontbreekt Erling Haaland. Dat is sportief een groot gemis, maar volgens de Noorse journalisten minder rampzalig dan het lijkt omdat Noorwegen over meerdere kwalitatieve spitsen beschikt. Alexander Sørloth en Jørgen Strand Larsen maken kans op een basisplaats. Bovendien zijn er jonge aanvallers die de aandacht trekken, zoals Antonio Nusa (RB Leipzig), Oscar Bobb (Fulham) en Andreas Schjelderup (Benfica). Nusa wordt gezien als een uitzonderlijke dribbelaar en publiekslieveling, Bobb en Schjelderup versterken die jonge lichting. Solbakken zou Haaland vooral willen sparen en optimaal fit willen hebben richting het WK.
De opmars van Bodø/Glimt — opvallend omdat de club nog in 2017 op het tweede niveau speelde — zorgt voor extra zelfvertrouwen in Noorwegen. Het CL-succes zet de Noorse competitie op de kaart en brengt individuele spelers in beeld voor de nationale selectie; namen als Jens Petter Hauge en Patrick Berg worden genoemd als potentiële of zekere krachten voor de komende toernooien. Historisch refereert Simensen aan de dominante Rosenborg-periode in de jaren ’90 als voorbeeld van Noorse hoogconjunctuur, maar nu zijn het andere clubs en betere jeugdopleidingen die vooruitgang brengen.
Karakteristieken van het moderne Noorwegen: strakke organisatie gecombineerd met steeds meer techniek en individuele kwaliteiten, plus een sterke teamgeest en grote loyaliteit richting bondscoach Ståle Solbakken. Die cohesie en de honger naar succes zijn extra verklaarbaar doordat Noorwegen lange tijd niet op het WK speelde (laatste keer 1998). Op het meest recente WK liet het team zich van zijn beste kant zien met onder meer een zege op Brazilië en een plek in de knock-outfase, waar Italië te sterk bleek.
Voor de confrontatie met Oranje voorziet Strøm de volgende opstelling: Ørjan Nyland; Ryerson, Ajer, Heggem, Møller Wolfe; Patrick Berg, Sander Berge; Oscar Bobb, Antonio Nusa; Alexander Sørloth, Jørgen Strand Larsen. De wedstrijd is een belangrijke graadmeter: Nederland treft een team dat zich als geheel heeft ontwikkeld, met opkomende talenten die Noorwegen minder afhankelijk maken van één superster.