Het Alex Kroes-tijdperk bij Ajax heeft nooit de beloofde rust opgeleverd
In dit artikel:
1 februari 2026 markeert het officiële einde van Alex Kroes’ bewind bij Ajax: na 688 dagen neemt Jordi Cruijff het technisch-directeurschap over. Kroes kwam in de zomer van 2023 met hoge ambities binnen om bestuurlijke rust en sportief herstel te brengen, maar zijn periode werd gekenmerkt door schandalen, scherpe tegenstrijdigheden en wisselvallige sportieve keuzes.
Aankomst en beurs-schandaal
Kroes’ komst als beoogd algemeen directeur werd op 2 augustus 2023 aangekondigd, maar een week eerder had hij al 17.500 Ajax-aandelen gekocht. Die transactie leidde tot verdenking van handelen met voorkennis en een AFM-onderzoek. Raad van Commissarissen-voorzitter Jan van Praag reageerde hard: Kroes werd direct ontslagen. Onder fans en een deel van de club ontstond vervolgens sterke sympathie voor Kroes; supporters toonden bij wedstrijden massale steun en 131 leden eisten excuses van Van Praag. Uiteindelijk keerde Kroes terug in een andere rol: niet als algemeen directeur maar als titulair technisch directeur.
Sportieve wisselingen: Farioli brengt hoop, Heitinga veroorzaakt val
Kroes’ eerste grote sportieve succes was het binnenhalen van de jonge Italiaan Francesco Farioli als hoofdtrainer. Farioli installeerde een defensief solide en strijdlustig Ajax dat lang in titelstrijd bleef, maar in de slotfase alsnog de landstitel aan PSV verloor. Kort na dat verlies verliet Farioli de club, gefrustreerd door bestuurlijke traagheid en te weinig middelen om zijn professionele, topsportgerichte visie volledig door te voeren.
De opvolging van Farioli werd Kroes’ keerpunt. Hij koos John Heitinga als hoofdtrainer, gesteund door het argument dat Heitinga de ‘Ajax-DNA’ zou terugbrengen. Die aanstelling bleek rampzalig: Ajax incasseerde snel veel meer tegengoals, leed vernederende Europese nederlagen (onder meer tegen Marseille, Chelsea en Galatasaray) en het elftal vertoonde geen samenhang. Na een reeks tegenvallende resultaten en groeiende supportersprotesten werd Heitinga ontslagen; Kroes stelde daarop zijn eigen functie ter beschikking.
Transferbeleid en selectievraagstukken
Sportief ging er veel mis op de transfermarkt. Kroes investeerde uiteindelijk zo’n vijftig miljoen euro, maar keuzes leken vaak verkeerd getimed of verkeerd ingeschat. Voorbeelden: late komst van Oliver Edvardsen, de relatief dure aankoop van Raúl Moro (later met verlies verkocht), en Oscar Gloukh die niet goed op zijn ideale positie viel. Op cruciale posities — met name de nummer zes (verdedigende middenvelder) en rechtsbuiten — werd te laat of te weinig versterkt. De piek van het falen werd zichtbaar bij aankoop- en selectiepolitiek: spelers als James McConnell (mislukking), gemiste kansen om Jordan Henderson te behouden en het onvoldoende opvangen van vertrekkende krachten.
Bestuurlijke onrust en puinruimen
Kroes voerde ook harde saneringen door: hij knipte in salarissen en herstructureerde de bedrijfsorganisatie, en realiseerde via enkele verkopen (onder meer Jorrel Hato, Steven Bergwijn, Brian Brobbey) een positieve transferbalans van circa honderd miljoen euro. Tegelijkertijd misten veel supporters en staf duidelijkheid over sportieve koers en samenwerking. Belangrijke functionarissen vertrokken uit onvrede: clubicoon Danny Blind en later RvC-leden Carolien Gehrels en Hermine Voûte, plus hoofdscout Kelvin de Lang, die zich niet gehoord voelde. Kroes en zijn communicatie zorgden voor extra wrijvingen; zijn uitlatingen over voorganger Sven Mislintat leidden tot publieke konfliktescalaties.
Erfenis en taak voor Cruijff
Kroes liet een dubbel beeld achter: hij bracht financiële rust en sneden in de bedrijfsvoering, maar faalde in het consistent vormgeven van een sportieve visie en in cruciale personeelskeuzes. Veel huurconstructies en miskopen blijven een probleem: spelers die nog terugkeren naar De Toekomst bemoeilijken de selectie-operatie. Jordi Cruijff treedt nu aan met dezelfde opdracht die Kroes twee jaar geleden kreeg: selectie opschonen, ontbrekende sleutelfiguren aantrekken en een stabiele hoofdtrainer neerzetten die de sportieve identiteit kan herstellen en de hoge verwachtingen waarmaakt.