Hoe Paolo Rossi een volksopstand voorkwam met een ultieme wederopstanding

In dit artikel:

Paolo Rossi was de onverwachte held van het WK 1982 in Spanje. Nadat hij al op het WK van 1978 cruciale goals had gemaakt tegen Frankrijk, Hongarije en Oostenrijk, raakte zijn carrière daarna in vrije val: na een korte periode van succes volgden vijf doelpuntloze interlands en een langdurige schorsing vanwege betrokkenheid bij matchfixing (de Totonero-affaire), waardoor hij ongeveer twintig interlands miste.

Een kleine twee weken voor het WK van 1982 keerde Rossi terug in het nationale elftal en speelde meteen een oefenwedstrijd tegen Zwitserland, maar vond nog niet het net. Bondscoach Enzo Bearzot zette hem desondanks als aanvalsleider op het toernooi, ondanks felle kritiek van Italiaanse media en een reeks van bijna vijftien uur zonder interlanddoelpunt. Rossi zelf herinnerde zich later: "Voetbal is alles voor Italianen en ik was de schuld van alles", over de druk van de pers.

De omslag kwam spectaculair: in de kwartfinale tegen Brazilië scoorde Rossi een hattrick, in de halve finale maakte hij beide doelpunten tegen Polen, en in de finale opende hij de score, waarmee hij Italië richting de wereldtitel loodste en zich tot topscorer van het toernooi kroonde. Bearzot’s vertrouwen — zozeer dat hij Rossi de avond vóór Brazilië geruststelde met een gesprek over schilders als Picasso en Dalí — bleek doorslaggevend voor Rossi’s mentale omslag.

Rossi overleed in 2020 en wordt herinnerd als de man van de dramatische comeback die Italië het WK van 1982 bezorgde. Zijn verhaal blijft een voorbeeld van sportieve rehabilitatie en het belang van vertrouwen in moeilijke periodes.