'Ik heb dingen gezien van spelers waarvan ik denk: ik zou niet met ze ruilen'

In dit artikel:

Ademhalingscoach Robbin Vredeveld (34) begeleidt voetballers van onder meer Oranje, Ajax, Feyenoord, Arsenal en Manchester United. Zijn werk draait niet alleen om ademhaling en herstel, maar ook om mentale ondersteuning en gesprekken over de mens achter de topsporter. Hij noemt zichzelf een vertrouwenspersoon in een wereld waarin spelers voortdurend onder druk staan.

Vredeveld kwam na een persoonlijke crisis in het ademwerk terecht. Als kind had hij zware astma en in 2018 overleed zijn moeder plotseling aan een hartstilstand. Na een burn-out zegde hij zijn baan als beleidsadviseur in de politiek op. Tijdens een retreat op Ibiza ontdekte hij ademhalingstechnieken. Daarna volgde hij opleidingen, bestudeerde hij wetenschappelijke literatuur en richtte hij zich op de combinatie van ademhaling, mentale gezondheid en sportprestaties.

Zijn doorbraak kwam via Ramon Hendriks, destijds speler van Feyenoord. Vredeveld begeleidde hem tijdens het herstel van een kruisbandblessure. Door onder meer aandacht voor slaap, voeding, dagelijkse routines, stressregulatie en ademhaling keerde Hendriks na ongeveer zes maanden terug, sneller dan gebruikelijk. Dat trok de aandacht van andere spelers, clubs en zaakwaarnemers. Ook Marcus Pedersen werkte met Vredeveld. Nadat de Noor in 2023 vertelde dat hij een ademhalingscoach had, kreeg Vredeveld grote media-aandacht.

Volgens Vredeveld beïnvloedt chronische stress het herstelvermogen van voetballers. Veel jonge spelers groeien volgens hem op in een omgeving waarin ze voortdurend moeten bewijzen dat ze goed genoeg zijn om te blijven. Daardoor kan angst de normale toestand worden. Ademhalingsoefeningen moeten het zenuwstelsel helpen schakelen van spanning naar herstel. Vredeveld kijkt onder meer naar ademfrequentie, neus- of mondademhaling, slaap, herstel na inspanning, stress en CO2-tolerantie. Hij benadrukt dat ademwerk geen vervanging is voor medische of fysieke begeleiding, maar volgens hem wel een vaak onderschat onderdeel van topsport.

Bij Feyenoord haalde trainer Arne Slot hem als zelfstandige binnen. Vredeveld werkte daar aan herstel, zenuwstelselregulatie en ademhaling tijdens trainingen en warming-ups. Spelers kregen bijvoorbeeld neusstrips en moesten gecontroleerd door de neus ademen. Ook sprak hij met nieuwe of tegenvallende spelers over eenzaamheid, prestatiedruk en hun plek binnen de club. Buiten Feyenoord begeleidde hij spelers van internationale topclubs en nationale teams, soms ook op locatie in het buitenland.

De ademhalingssessies vormen vaak de ingang voor diepere gesprekken. Tijdens oefeningen laat Vredeveld spelers visualiseren wat ze willen bereiken en emoties toelaten zonder die direct onder woorden te brengen. Hij probeert patronen bloot te leggen die voortkomen uit eerdere ervaringen, bijvoorbeeld een sterke behoefte aan erkenning of angst voor afwijzing. Daardoor moeten spelers leren hun identiteit niet volledig te laten afhangen van hun prestaties, contract of status.

Vredeveld spreekt van een angstcultuur in de voetballerij. Een speler kan de ene week worden toegejuicht en de volgende week op de bank zitten zonder uitleg te krijgen. Volgens hem durven veel voetballers niet volwassen met hun trainer over hun situatie te praten uit angst hun positie te verliezen. Hij helpt hen daarom soms ook om zulke gesprekken te voeren en om te gaan met de interne verhoudingen binnen een club. Clubs investeren volgens hem miljoenen in spelers, maar besteden nog te weinig aandacht aan hun welzijn, integratie, familiegemis en leven buiten het veld.

Als voorbeelden van zijn aanpak noemt Vredeveld een speler die na een visualisatiesessie, waarin de nadruk niet op scoren maar op plezier lag, twee keer scoorde. Ook zou een Ajax-speler die volgens trainer John Heitinga geen negentig minuten kon spelen, na drie weken begeleiding 120 minuten hebben volgehouden. Vredeveld ziet zulke ervaringen als aanwijzing dat ademhaling en mentale rust prestaties kunnen ondersteunen, al presenteert hij zijn methode niet als alternatief voor reguliere training.

Zijn motivatie komt mede uit eigen ervaringen. Vredeveld zegt dat hij in een moeilijke periode zelf niet meer wist hoe hij verder moest en via slaap, voeding, denken, voelen, ademhaling en zenuwstelselregulatie zijn weg terugvond. Hij wil spelers helpen die ondanks geld, roem en succes hun plezier verliezen. Voor hem is het grootste resultaat niet een prijs of betere statistiek, maar dat een speler weer zelfstandig vertrouwen voelt, grenzen kan aangeven en zich ook buiten het voetbal als mens ontwikkelt.