'Ik móést deze trein pakken, ze zien in mij een potentiële Premier League-speler'
In dit artikel:
In januari maakte de 23-jarige spits Milan Smit de overstap van Go Ahead Eagles naar Stoke City — een transfer die binnen negen dagen werd afgerond nadat de Engelse club zich meldde. Smit omschrijft de aanbieding als een kans die hij niet kon laten schieten: een “trein waarop hij móést springen.” Hij tekende een contract voor vierënhalf jaar bij een club die naar promotie naar de Premier League streeft en vorig seizoen dicht bij de play-offs stond.
Smit’s loopbaan kent een hobbelige start. In de zomer van 2020 kreeg hij op 17‑jarige leeftijd te horen dat hij FC Twente moest verlaten omdat hij niet goed genoeg zou zijn. Via amateurtrainingen belandde hij uiteindelijk bij Cambuur, dat hij ziet als zijn laatste kans om profvoetbal te bereiken. In Leeuwarden klom hij door de jeugd naar het eerste elftal en ontwikkelde zich gaandeweg: meer speeltijd leidde tot betere prestaties en uiteindelijk tot opvallende scoringsreeksen in de Keuken Kampioen Divisie. Go Ahead Eagles haalde hem eind zomer over — een stap die Smit bewust zette omdat hij bij een stabiele Eredivisieclub wilde doorgroeien.
In Deventer duurde het bij trainer Paul Simonis even voordat Smit vaste basisminuten kreeg, maar toen zijn kans kwam in maart greep hij die en maakte grote indruk met goals en assists (onder meer tegen PSV, NEC, Willem II en een productieve wedstrijd tegen Feyenoord). Zijn bijdrage was doorslaggevend in Go Ahead’s verrassende bekerzege in De Kuip, waar Smit een penalty benutte in de beslissende reeks. Die cuptriomf leverde ook Europees voetbal op; in de Europa League scoorde hij twee keer tegen Panathinaikos en speelde hij memorabele duels, onder meer tegen Aston Villa.
De belangstelling van Stoke kwam een dag voor de uitwedstrijd tegen Ajax. Smit scoorde die wedstrijd nog en had kort daarna gesprekken met de Engelse club. Omdat hij de transfer niet wilde riskeren door in de resterende Europa League‑wedstrijd tegen Nice te spelen, besloot hij zich terug te trekken en naar Engeland te vertrekken — tot teleurstelling van Go Ahead’s directeur, maar met begrip van Smit, die zijn carrièreprioriteiten stelt.
De aanpassing in het Championship verliep niet zonder schokken: debuut zes dagen na aankomst in een fysieke 0‑2 uitnederlaag tegen Southampton en het wennen aan een intensere, fysiekere speelstijl vergen tijd. Hij noemt de eerste week “vrij lastig” omdat er geen voorbereidingsperiode was; hulp van landgenoot Million Manhoef maakte de integratie makkelijker. In zijn negende optreden brak Smit de ban met een dubbel tegen Ipswich Town, wat hem vertrouwen gaf in zijn geschiktheid voor dit niveau. Bij Stoke concurreert hij met spitsen als Divin Mubama, Róbert Bozeník en Sam Gallagher — de club rekent op roulatie en ziet in Smit een spits met potentie voor de toekomst.
Privé woont Smit dichtbij Manchester (zijn vriendin studeert in Nederland en bezoekt hem regelmatig). Hij waardeert de warme, hechte sfeer binnen de selectie en heeft de ambitie binnen tweeënhalf à drie jaar weer een stap te maken, liefst richting de Premier League. Zijn carrièreverhaal leest als een opwaartse curve na onzekerheden als jongeling — dankbaar voor kansen bij Cambuur en Go Ahead, en vastbesloten om in Engeland door te breken.