'Nederlands' toptalent (19) maakt tongen los: 'Ik kijk graag naar Frenkie de Jong'
In dit artikel:
Justin Janssen (19) maakt dit seizoen in stilte zijn doorbraak in het profvoetbal bij FC Nordsjaelland in Denemarken. De controlerende middenvelder — geboren op 25 juli 2006 in Farum, met een Nederlandse vader en Deense moeder — debuteerde op 18 augustus 2024 in de uitwedstrijd tegen Silkeborg en is sindsdien uitgegroeid tot een vaste waarde in de basiself. Trainer Jens Olsen vertrouwt hem structureel en Janssen droeg recentelijk zelfs het aanvoerdersbandje meerdere wedstrijden op rij.
Janssen doorliep de jeugdopleiding van Nordsjaelland nadat hij eerder bij AB begon. De Deense club staat bekend als een serieuze producent van talenten (namen als Mads Junker, Andreas Skov Olsen, Andreas Schjelderup, Kamaldeen Sulemana, Stanislav Lobotka en Mohammed Kudus passeerden er), en biedt jonge spelers volgens Janssen de tijd en het vertrouwen om door te groeien. Die aanpak werpt zijn vruchten af: de linkspoot speelde al meer dan dertig officiële wedstrijden en is een stabiele schakel op de zes of acht.
Speelstijl en kwaliteiten: Janssen profileert zich als spelmaker op het middenveld met goed spelinzicht, een sterk linkerbeen, precieze korte en lange passes en een kalme omgang met de bal, ook onder druk. Wie hem ziet spelen, ziet invloeden van onder anderen Frenkie de Jong — een speler die Janssen bewondert — en hedendaagse voetballers als Sergio Busquets en Rodri; daarnaast wordt zijn spel wel eens vergeleken met dat van Adam Wharton. Als ontwikkelpunt noemt Janssen zelf de intensiteit zonder bal: het fysieke en tempo-aspect van modern middenveldwerk waarmee hij nog stappen wil maken.
Contractueel is Janssen gebonden aan Nordsjaelland tot de zomer van 2029, maar op middellange termijn ziet hij een stap naar Nederland als een logische volgende stap. Hij vindt de Eredivisie qua speelstijl en niveau vergelijkbaar en woont met zijn familie relatief dichtbij; zijn vader is bovendien Feyenoord-fan. Janssen wil nu vooral blijven spelen en zich verder verbeteren, met oog op een toekomstige transfer naar een competitie waar jonge talenten vaak doorgroeien.
Waarom in Nederland weinig over hem te lezen is: zijn ontwikkeling vindt grotendeels plaats buiten het Nederlands medialandschap — in een competitie die veel minder aandacht krijgt — terwijl hij bij Nordsjaelland juist volop kansen krijgt om zich te bewijzen. Zijn verhaal illustreert hoe kleinere, kwalitatief sterke opleidingen buiten de spotlights nog steeds talenten afleveren die klaar zijn voor grotere podia.