Olympique Marseille ontploft opnieuw: trainer weg, bestuur wankelt
In dit artikel:
Olympique de Marseille is in 2026 een club die van crisis naar crisis dendert. Ooit de grootste naam van Frankrijk met Europese allure, maar nu gevangen tussen te hoge ambities en te weinig geld om Paris Saint‑Germain bij te benen. De laatste echte prijs dateert van 2012 (Coupe de la Ligue, intussen opgeheven), wat veel zegt over het sportieve verval.
Eigenaar Frank McCourt nam OM over in 2016 en heeft sindsdien structureel bijgelegd omdat de uitgaven hoger zijn dan de inkomsten. Champions League‑geld is daarom geen luxe maar levensbehoefte; sportief directeur Medhi Benatia erkende dat CL‑inkomsten cruciaal zijn om financieel te overleven en om mogelijke ingrepen van de Franse toezichthouder (DNCG) te vermijden. Zonder die inkomsten en McCourts bijleg was de situatie waarschijnlijk nog benard geweest.
De meest recente episode speelde zich vorige week af. Roberto De Zerbi, sinds 2024 coach, stapte op na uitschakeling in de Champions League en een vernederende 5-0 nederlaag tegen PSG; zijn vertrek werd middenin de nacht bekendgemaakt. Kort daarna verloor OM in eigen huis een 2-0 voorsprong tegen Strasbourg (met Quinten Timber in de basis), een duel waarin het resultaat ondergeschikt werd aan de sfeer: supporters protesteerden massaal en richtten zich vooral tegen voorzitter Pablo Longoria. Benatia diende via social media zijn ontslag in, L’Équipe noemde het een “never‑ending crisis”.
Binnen 24 uur keerde het tij ogenschijnlijk toen McCourt persoonlijk tussenbeide kwam. Hij overtuigde Benatia te blijven en gaf hem zelfs meer bevoegdheden, onder meer de opdracht snel een nieuwe trainer aan te stellen. Dat was impliciet een verzwakking van Longoria; officieel blijft hij aan, maar zijn rol lijkt gereduceerd en zijn toekomst is onderwerp van speculatie. De zoektocht naar een opvolger verliep chaotisch: Habib Beye dook weer op als kandidaat, terwijl ook Xabi Alonso naar verluidt werd benaderd maar afzag vanwege de voortdurende instabiliteit.
Het beeld is helder: Marseille is te groot om te falen en te instabiel om te slagen. Met een veeleisende achterban, voortdurende personele wisselingen en de financiële overmacht van PSG in de Ligue 1 blijft het risico op nieuwe crises permanent aanwezig. De vraag is niet óf er weer problemen komen, maar wanneer.