Oosting is wel héél positief: seizoen van Antwerp kent traject dat men kan verwachten na een trainersontslag

In dit artikel:

Joseph Oosting moet zuinig zijn met optimistische retoriek: na de nederlaag in Leuven zei hij dat Antwerp de bovenliggende partij was, een bewering die veel kijkers sceptisch stemde. De coach erkende zelf dat zijn ploeg problemen heeft in het laatste derde van het veld — het beslissen en afronden hapert — ondanks offensieve namen als Valencia, Kerk en Janssen op papier.

Feit is dat Antwerp sinds het ontslag van Stef Wils in november slechts beperkte vooruitgang boekte. De kortstondige opleving na Wils’ vertrek bracht de club van plek 14 naar 10 en voorkwam deelname aan de play-downs, maar de resultaten stabiliseerden niet. Doelpuntenproductie blijft een groot pijnpunt: Antwerp scoorde niet meer dan één treffer sinds 31 januari, en is te veel afhankelijk van de vorm van Kerk, die deze lente ver verwijderd is van zijn december/januari-niveau.

Het patroon past in wat vaak bij trainerswissels wordt gezien: een tijdelijk “shockeffect” zonder dat onderliggende problemen worden aangepakt. Voor stamnummer 1 betekent dat het tekort aan brede, kwalitatieve kern en andere structurele tekortkomingen het huidige elan ondermijnen. Alleen structurele versterking zal de club op langere termijn weer op de rails zetten.