Succesvolle Jonathan Jonk neemt afscheid bij TOGB: 'Je laat iets achter, maar je neemt vooral veel mee'
In dit artikel:
Op Sportpark Het Hoge Land nam TOGB onder leiding van Jonathan Jonk afscheid van een periode van verjonging en stabiliteit. In zijn derde en laatste seizoen bleef de ploeg tot de allerlaatste speeldag meedoen om de derde periodetitel: TOGB won weliswaar zelf, maar doordat VVSB in Katwijk sterker was dan Rijnvogels ging die periodetitel net aan de club voorbij. Het seizoen markeert desalniettemin Jonks beste resultaat: 53 punten en een zevende plaats, de hoogste eindklassering van TOGB in de Derde Divisie onder zijn leiding.
Jonk vertrekt na drie jaar waarin hij de selectie ingrijpend vernieuwde — van de basis uit zijn eerste seizoen zijn er nog zes over, waarvan volgend seizoen slechts drie blijven — en het elftal duurzamer en georganiseerder maakte. Volgens hem zit de echte winst vooral in de manier waarop het team met tegenslagen omging: een collectieve mentaliteit en constant energie afleveren maakten het verschil tegen technisch sterkere tegenstanders. Zijn aansturing droeg bij aan meer veerkracht, zoals vorig seizoen toen TOGB na een sterke start toch in degradatienood kwam en zich uiteindelijk met tien punten uit vijf duels redde.
Als trainer zegt Jonk dat hij vooral heeft geleerd dicht bij zichzelf te blijven en trouw te blijven aan kernwaarden: team, ontwikkeling, prestatie, discipline en plezier. Tegelijk erkent hij dat in de Derde Divisie soms concessies nodig zijn om te overleven. Persoonlijke topprestaties binnen de selectie, zoals die van Finn Hooreman — van bijna stoppen tot doelpuntenmaker en een stap naar de Tweede Divisie — illustreren de individuele ontwikkeling die onder zijn leiding mogelijk werd.
Jonk vertrekt nuchter en reflectief; hij benadrukt dat zijn nalatenschap minder in een specifieke speelwijze ligt dan in een proces van bouwen en ontwikkelen. Zijn boodschap aan club, staf en spelers is helder: wees topfit, geef alles met elkaar en haal het maximale uit jezelf. Op Het Hoge Land blijft hij herinnerd als de trainer die TOGB jonger maakte, tot het einde liet strijden en vooral groei en teamspirit als fundament achterliet.