Van wereldmacht tot probleemkind: de teloorgang van het Italiaanse voetbal

In dit artikel:

In de jaren tachtig en negentig was de Serie A het epicentrum van het wereldvoetbal: supersterren als Diego Maradona en Marco van Basten trokken naar clubs als AC Milan, Inter en Juventus, en Italië wonte in 1982 en 2006 wereldtitels dankzij de beruchte defensieve organisatie. VoetbalNieuws.nl signaleert dat die positie sindsdien is weggezakt doordat de Engelse Premier League dankzij lucratieve tv-contracten en buitenlandse investeringen steeds aantrekkelijker werd voor toptalenten. Italiaanse clubs konden financieel en commercieel niet dezelfde concurrentie aangaan, waardoor de Serie A aan aantrekkingskracht verloor en sterren elders gingen spelen. Die achterstand is zichtbaar in Europa: sinds Inter’s Champions League-zege in 2010 heeft geen Italiaanse club de titel meer veroverd — de langste droogte van de traditionele topcompetities. Dit seizoen verslechterde het beeld verder: landskampioen Napoli sneuvelde al in de groepsfase, Inter werd verrassend uitgeschakeld door Bodo/Glimt en Juventus verloor van Galatasaray; alleen Atalanta bereikte de volgende ronde. Ook het nationale elftal baart zorgen: Italië is nog niet zeker geplaatst voor het komende WK en dreigt mogelijk voor de derde keer op rij niet mee te doen, een ongekende terugval voor een viervoudig wereldkampioen. De combinatie van minder geld, verloren prestige en teleurstellende sportieve resultaten tekent het huidige beeld van het Italiaanse club- en international voetbal.